سلام دوستای عزیزم
این وبلاگ رو برای تمام کرد زبانان و کسایی که به نوعی دوست دار کرد و کردستان هستن ساختم
اگر مطلبی یا پرسشی در مورد تاریخ،زبان،فرهنگ،برنامه و... داشتید درمیان بگذارید با کمال میل پاسخ میدم
برای ارتباط میتونید نظر بدید یا به sami2afm92@yahoo.com میل بفرستید یا به شماره 09393156004 تماس بگیرید
دوست دار شما سامی

بدلیل اینکه بیشتر مطالب و فایلها رو در سایت 4shared قرار دادم برای سهولت کار آموزش تصویری دانلود از این سایت رو براتون میزارم

ادامه مطلب...
موسیقی کردی به موسیقی و ترانههای مردم کردزبان گفته میشود.
یک پژوهشگر موسیقی کردی براین باور است که انگیزش پیدایش موسیقی کردی در راستای حفظ زبان ادبیات، فرهنگ، سرگذشتها و در مجموع تمدن و پیشینه کردها بودهاست. موسیقی هاموید(فولکلور) کردی از سه بخش افسانهها، حکایتها و داستانها تشکیل شدهاست.
برگرفته شده از ویکیپیدیا

ادامه مطلب...
مناطق کردنشین یا سرزمین کردستان مجموعهٔ از مناطق کردزبان در ایران، ترکیه، عراق و سوریهاست. مردم کرد در سراسر ایران پخش هستند.
مناطق کردزبان در ایران در استانهای آذربایجان غربی، ایلام، کردستان، کرمانشاه، خراسان شمالی بوده و همچنین در مناطقی از استانهای گیلان، قم، قزوین، فارس و مازندران و بلوچستان و همدان نیز جمعیتهای پراکنده کرد زندگی میکنند. در جمهوری آذربایجان،ارمنستان و در کردستان ترکیه، کردستان عراق و کردستان سوریه نیز کردها زندگی میکنند.
تمام سرزمین کردنشین از زمان امپراتوری ماد تا سال ۱۵۱۴ میلادی یکی از ایالات ایران بود. در جنگ چالدران که بین نیروهای شاه اسماعیل اول صفوی و سلطان سلیم اول عثمانی در سال ۱۵۱۴ میلادی انجام گرفت بر اثر شکست ایران، بخشی از سرزمین کردستان از ایران جدا شد و نصیب عثمانی گردید. امپراتوری عثمانی سالها بر بخش جدا شده سرزمین کردستان از ایران، فرمانراند تا اینکه با پایانجنگ جهانی اول و نابودی امپراتوری عثمانی متصرفات آن: سرزمین کردستان، سرزمینهای عربی، آسیای کوچک و بالکان تدریجاً تقسیم و یا مستقل گردیدند. بخش جدا شده سرزمین کردستان از ایران، در نقشهٔ جغرافیای امروزی در سه کشور ترکیه، عراق، و سوریه قرار میگیرد.

ادامه مطلب...
زبان کردی به زنجیره گویشی ای گفته میشود که کردها هم اینک با آن سخن میگویند. زبان کردی یا زبانهای کردی از زبانهای ایرانی شاخه غربی هستند که با زبان فارسی و بلوچی خویشاوندی دارند. تعریف یک زبان به عنوان «کردی» همواره دستخوش عوامل غیر زبانشناختی بهویژه عوامل سیاسی، و فرهنگی است.. در واقع «زبان کُردی» به مانند زبان فارسی به معنای یک زبان با یک شکل استاندارد و مرز و تعریف مشخص نیستبلکه امروزه به طیفی از زبانهای ایرانی شمال غربی اطلاق میشود که گاه به هم نزدیک و گاه نسبت به هم از نظر زبانشناسی دورند. این زبانها که در پی تصمیمات اجتماعی/سیاسی در دوران معاصر نام «کردی» به خود گرفتهاند عبارتند از: کرمانجی، کلهری، سورانی، گورانی و اورامانی. زبان زازا را نیز گروهی جزو زبانهای کردی بهشمار آوردهاند.

ادامه مطلب...
هونه ری ئه وروپی
سە دە کانی ناوەڕاست و ڕێنینانس
برای دانلود به ادامه مطلب مراجعه کنید...

ادامه مطلب...
در میان کردهای شمال که به گویش کرمانجی تکلم میکنند و اغلب از تقویم میلادی سود میجویند ماههای سال نامهای گوناگونی دارند اما شناختهترین آن میان ایشان به ترتیب زیر است: (به ترتیب سال میلادی)
- ریبهندان (rêbendan)
- رهشهمی (reşemî)
- ئادار (adar)
- ئاوریل (avrêl)
- گولان (gulan) (ماه شکفتن گلها)
- پوشپهر (pûşper)
- ...

ادامه مطلب...
ماد نام یکی از اقوام ایرانی تبار که در سده ۱۷ پیش از میلاد در سرزمینی که بعدها به نام ماد شناختهشد، نشیمن گزید.
بسیاری از مورخان باستان، به صراحت، مادها را «آریایی» خواندهاند. واژگان بازمانده از گویش مادی [مانند: Farnah (= فر)؛ Paradayda (= پردیس)؛ Vazraka (= بزرگ)؛ Vispa (= همه)؛ Spaka (= سگ)؛ Mitra (= مهر)؛ Xshayathia (= شاه)] در زبان پارسی باستان، و نیز تصریح «استرابون» به «آریایی» بودن زبان مادها و پیوند و همسانی آن با زبانهای پارس و بلخ و سغد و سکاهاو نیز کلام داریوش بزرگ ـ که زبان مادها و پارسها را در یک گروه قرار میدهد،نشانهٔ از «آریایی» بودن زبان مادهاست.
برگرفته شده از ویکیپیدیا

ادامه مطلب...
اردلان در لغت به معنای "موبد" و "پرهیزگار" و (اردلانی) به معنای "جایگاه موبدان" میباشد. اردلان نام جغرافیایی خاصی بوده که به مرکز کردستان اطلاق میشدهاست و نیز نام خاندان بزرگی است که بر قلمرو حکومت اردلان، امارات و سیطره داشتهاند. پایتخت آنها سنه یا سنندج بود. حکام اردلان بیش از هفتصدسال درغرب ایران و مناطق کردنشین حکومت میکردند.
حکومت اردلان حوزهٔ متصرفی و شناخته شده در ایران ، استان کردستان کنونی به مرکزیت سنندج، و توابعی چون اورامان لهون، تخت، ژاورو و... و دیگر نقاطی که ورای سیروان گسترهای ارضی را با همان نام اورامان تشکیل میداده، بودهاست.
فرد حاکم مدعی نسب داشتن از اردشیر بابکان بود.نخستین حاکم این قبیله احمد پسر مروان حاکم مروانیان دیاربکر بود.
مذهب بسیاری از مردم منطقه تابعه اردلان یارسان (اهل حق) بود واین مذهب پیوند کاملی با زبان هورامی داشت. در نتیجه زبان غالب شعر وادب حتی برای شیعیان دوازده امامی و اهل سنت هورامی بود.


ادامه مطلب...
کُرْدِسْتانْ نامی است تاریخی که از سال ۱۱۵۰ میلادی تاکنون برای اشاره به مناطق کردنشین شمال غربی ایران (کردستان ایران)، شرق ترکیه (کردستان ترکیه)، شمال عراق (کردستان عراق)و شمال سوریه (کردستان سوریه)بهکار برده میشود. همزمان با روی کار آمدن ترکمنهای سلجوقی (۵۱۱ ق.) و پادشاهی سلطان سنجر برای اولین بار ایالتی به نام کردستان در محدوده ایالت جبال (کوهستان) ایران تأسیس گردید و نام کردستان برای نخستین بار ساخته و استفاده شد
این نام در منابع تاریخی از سال ۱۱۵۰ میلادی برای محدودهای در غرب خاورمیانه آن زمان کاربرد داشتهاست که تاریخنگاران ارتباطهایی بین آن و سرزمین باستانی کردوئنا یافتهاند.برخی بر این باورند نام منطقه کردستان کنونی تا پیش از اسلام کردوئنا بوده است. تاریخنگاری به نام "تی. ای. سینکلر" این مشابهت را رد کرده استولی دانشنامه کلمبیا این ارتباط را ذکر کرده است.
تمام ایالات کردستان امروزی از دوران شاهنشاهی ماد به بعد تا سال ۱۵۱۴ میلادی یکی از ایالات ایران بود. مردم کرد از مردمان ایرانیتباهستند که در بسیاری از نقاط ایرانو نیز در بخشهای دیگری از خاورمیانه و آسیای مرکزی زندگی میکنند. کردها دارایتاریخ مشترک با دیگر ایرانیان هستند و به گویشها و لهجههای زبان کردی سخن میگویند.
تاریخ مشترک کردها با ترکها پس از جنگ چالدران و پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی با ترکها و عربها و ایرانیان ادامه یافت. بخش عمده سرزمین کردستان بر اثر حمله امپراتوری عثمانی به ایران در جنگ چالدران در سال ۱۵۱۴ میلادی از ایران جدا گردید، و امروزه به نام کردستان ترکیه، کردستان عراق و کردستان سوریه ضمیمه خاک کشورهای ترکیه، عراق و سوریه گردیدهاند. پس از جنگ چالدران نیز مناطق جدا شده بارها بین ایران و عثمانی دست به دست شدهاند.
امپراتوری عثمانی سالها بر بخش جدا شده سرزمین کردستان از ایران، فرمانراند تا اینکه با پایان جنگ جهانی اول و نابودی امپراتوری عثمانی متصرفات آن: سرزمین کردستان، سرزمینهای عربی،آسیای کوچک و بالکان به دست پیروزمندان جنگ جهانی اول، انگلستان و فرانسه تقسیم گردیدند.

صفحه قبل 1 صفحه بعد